سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ , ۰۴:۰۷:۱۳ به وقت تهران
 
اسماعیل ویسی / مقالات
در سالگرد آزاد شدن کوبانی
شنبه, ۱۰ام بهمن, ۱۳۹۴

یکسال قبل در روز ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵ برابر با ۶ بهمن ماه ۱۳۹۳ شهر کوبانی که از روز ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۴ مورد یورش جریان فوق ارتجاعی اسلامی داعش قرار گرفته بود، خوشبختانه با مقاومت وسیع و سازمانیافته نیروهای مسلح زنان و مردان آزادیخواه و از خود گذشته روبرو گردید و بعد از بیش از ۴ ماه از مقاومت مردم مبارز کوبانی نیروهای نظامی جریان ارتجاعی داعش را شکست دادند. شهر کوبانی آزاد و از وجود منحوس داعش پاکسازی گردید. خبر آزاد شدن کوبانی و شکست مرتجعین اسلامی، یک دنیا شوق و شادی را در قطب آزادیخواهی جهانی ایجاد کرد. این پیروزی عملا نقطه عطفی گردید در افول و سراشیبی قرار گرفتن ستاره اقبال این جریان فوق ارتجاعی و حامیان مرتجع منطقه ایش. این واقعیت را میتوان در عکس العمل اردوغان این سمبل بورژوا اسلامی و فاشیسم ترک، که بطور هیستریک بعد از آن پیروزی بیان کرد: “چرا برای آزادی کوبانی جشن می گیرید”؟ متوجه شد. وی شکست استراتژی سیاسی منطقه ایش یعنی احیای امپراطوری پوسیده عثمانی را که از مدتها قبل با هزیمت احزاب برادر در تونس و مصر، و بعد با آزاد شدن شهر کوبانی، که آخرین میخی بود بر تابوت پوسیده آن، متوجه شده بود. همچنین تقویت صف آزادیخواهی در سطح منطقه و جهان، مردم آزادیخواه در داخل ترکیه و کشورهای متفاوت و از جمله در شهرهای سنندج و مریوان کردستان ایران، این پیروزی صف آزادیخواهی و شکست ارتجاع را جشن گرفته و به رقص و پایکوبی پرداخنتد. سرکوبگران اسلامی در این شهرها، حکومت نظامی اعلام نشده ای را برقرار و تلاش کردند مانع ابراز شادی مردم شوند. اما علیرغم تلاشهای این مرتجعین، مردم جشن گرفتند و عملا مشت محکمی بر دهان ارتجاع حاکم در ترکیه، ایران و منطقه کوبیده شد!

آزاد شدن شهر کوبانی در نتیجه سازماندهی، عزم راسخ و اراده و پراتیکی آگاهانه، در دفاع از حق حیات و سرنوشت خود بسیار تحسین برانگیز است. دستان زنان و مردان مسلح و مبارز کوبانی را باید صمیمانه فشرد. پیروزی شان را ستود و همزمان این پیروزی را به صف آزادیخواهان و برابری طلبان در دنیا مجددا تبریک گفت و به تمامی زنان و مردان آزادیخواهی که در راه رهائی کوبانی و در دفاع ار آزادی جان باخنتد، درود فرستاد و یادشان را گرامی داشت!

تجربه این مقاومت مردمی بسیار ارزنده است. بار دیگر نقش رهبری سیاسی و نقش حزب دخالتگر و سازمانده، با تشخیص بموقع بزنگاههای سیاسی- اجتماعی، بعنوان یک نمونه به جریانات سیاسی فاقد عمل اجتماعی نشان داده شد. این پیروزی نشان داد جنایتکاران متفرقه بورژوایی و قومی و مذهبی در مقابل مقاومت توده ای سازمانیافته و پراتیک متحدانه و آگاهانه زنان و مردان کارگر و زحمتکش که تحت یک رهبری سیاسی و حزبی اجتماعی هستند، تاب مقاومت ندارند. از این منظر کوبانی یک الگوی مبارزات آزادیخواهانه دراین دوره است و لازم است از آن تجارب آن درس گرفت.

نگاهی گذرا به سیر مقاومت مردم کوبانی
در حمله تابستان ۲۰۱۴ جریان داعش به موصل، شنگال و تسخیر آن و سپس کوبانی، صفوف آزادیخواهی و ارتجاع در برابر همدیگر عملا صف آرائی کردند. جریانانات فوق ارتجاعی اسلامی در کل منطقه بوجد آمدند. در سطح جهانی و داخل ترکیه صف آزادیخواهی بویژه در شهرهای کردستان عملا در حمایت از مقاومت کوبانی و در اعتراض به دولت ترکیه در حمایت از داعش، بمیدان آمدند. دولت ترکیه با فراخواندن و گسیل جریانات ارتجاع اسلامی و نیروهای امنیتی- انتظامی اش، به سرکوب مردم معترض و حمایت کنندگان از مقاومت کوبانی پرداخت و دهها نفر از مردم مبارز و معترض را قتل عام کردند. حدودا چند هفته قبل از آن رجب طیب اردوغان در یکی از اردوگاه های جنگ زدگان مردم کوبانی، چرندیاتی تحت عنوان سخنرانی عنوان کرد که بیان آرزوهای فاشیستی- اسلامی اش بود. وی، گویا دولت ترکیه پیروز شده و به آرزوهای ضد انسانی اش رسیده است، سقوط کوبانی را اعلام کرد تا از لحاظ روانی فشاری را بر مردمی که اجبارا آنها را جمع کرده بودند وارد کند. جهت سخنرانی آگاهانه هدفش تضعیف روحیه مقاومت مردم کوبانی بود تا به آن کسانی که داخل شهر کوبانی با فداکاری و از خودگذشتگی در برابر ارتجاع مقاومت می کردند تاثیر مخرب بگذارد. ولی خوشبختانه در حمایت از کوبانی یک همبستگی جهانی شکل گرفت و کوبانی به مقاومت و مبارزه خود ادامه داد. آرزوهای ارتجاعی جریان فاشیستی- اسلامی حاکم در ترکیه به باد داده شد.

استراتژی سیاسی ای که ترکیه برای خود تعیین کرده بود، با کمک همه جانبه به داعش، با درهم شکسته شدن مقاومت کوبانی، به نوعی می خواست در صف بندی و تقابل قدرت در منطقه تغییری ایجاد کند تا روی موقعیت وخیم اقتصادی- اجتماعی در سراسر ترکیه سرپوش بگذارد. مسئله کرد در ترکیه را به ورطه فراموشی بسپارد و سیاست های ضد انسانی و فاشیستی مذهبی خود را به آنها تحمیل کند. عملا به مردم فشار بیاورد و صدای اعتراض و آزادیخواهی را نه تنها در کردستان، بلکه در سرتاسر ترکیه را خاموش کند. ولی مقاومت مردم کوبانی روند را معکوس کرد و تاثیرات مثبتی را در فضای سیاسی ترکیه برجای گذاشت.

با این شکست حساسیت اردوغان بیشتر شد. اردوغان در سفر به فرانسه و کشورهای بالتیک، لتونی، لیتوانی و استونی، با عصابانیت در صحبت هایش میگفت: من نمی دانم چرا در دنیا از کوبانی دفاع می کنند، کوبانی یک شهر بسیار کوچکی است. این چه استراتژی ای است؟ در روز اول نوامبر ۲۰۱۴ نیز در فرانسه در ملاقات با فرانسوا اولاند رئیس جمهور فرانسه و در مصاحبه ای مطبوعاتی بیان کرد من نمیفهمم چرا مردم جهان از مردم کوبانی حمایت می کنند؟! به شکست کشیده شدن سیاست دولت ترکیه، در انتخابات ۷ ژوئن سال ۲۰۱۵ خود را نشان داد. از چند ماه قبل برای سرپوش نهادن بر آن شکست و خفه کردن هرنوع صدای آزادیخواهی در جامعه ترکیه، با راه انداختن ارتش و پلیس و ماشین سرکوب و بمیدان آوردن نیروی فاشیستهای ترک، مجددا جامعه را میلیتاریزه و به مردم در کردستان جنگی را تحمیل کرد. دولت ترکیه شهرهای مناطق کرد نشین را محاصره و بدون محابا از زمین و هوا بمباران و توپ باران کرد که تاکنون صدها نفر از مردم غیر نظامی کشته و ده ها هزار نفر ناچارا خانه و کاشانه خود را بجا گذاشته و آواره شده اند.

همراه با قدرتگیری داعش در بخشهائی از سوریه و عراق، جریان سلفی و سلفی گری که ادامه جریان مکتب قرآنی احمد مفتی زاده هستند، در شهرهای کردستان ایران که در حمایت حکومت اسلامی بوده و هستند خون تازه ای در پیکر متعفن شان جربان پیدا کرد، در سنندج به خیابان ریختند. در روز روشن قمه کشیدند و مردم را تهدید به کشتار نمودند. ولی مردم آزادیخواه در جواب تهدید آنها به تقابل برخواسته و به عقب نشینی وادارشان کردند. جمهوری اسلامی بحق متوجه اساس و خطر تقابل صف آزادیخواهی با جریان ارتجاع اسلامی داعش که خود جمهوری اسلامی پیشکسوت آنهاست، شده بود و عملا به سرکوب صف آزادیخواهی در شهرهای کردستان مخصوصا در شهر سنندج پرداخت. اما برخلاف میل و آرزوی ارتجاع منطقه، این مقاومت آزادیخواهانه حمایت و همبستگی وسیعی را در سطح جهانی بدنبال آورد و دامن زد. نقطه اوج و عطف این عملکرد آزادیخواهانه در کنار مقاومت مردم کوبانی، همبستگی جهانی روز اول نوامبر ۲۰۱۴ و به تصویب رسانیدن قوانین ویژه حقوق زنان به شماره ۲۲ در روز ۱ نوامبر ۲۰۱۴ در بیست وهفتمین نشست نهاد رهبری کننده خود مدیریتی دمکراتیک کانتون جزیره بود. این قانون در دو بخش اصول اساسی و احکام اساسی در ۳۰ ماده توسط هدیه علی یوسف و حمید دهام العاصی، روسای اصلی کانتون امضا و اعلام شد. هردوی آنان تاکید کردند که قوانین در آن کاتنون بلافاصله قابل اجرا می باشد. مستقل از ملاحظات و نقدهائی که براین قانون هست اما در کلیت خود این قوانین مصوباتی پیشرو، مدرن و آزادیخواهانه در دفاع از حق و حقوق انسانی- اجتماعی زنان و کودکان است که بر علیه سنن عقب مانده و اسلامی و در دفاع از برابری زن و مرد است. به همین دلیل مرتجعینی چون اردوغان و حزبش و مرتجعین موسوم به “علمای دینی” اقلیم کردستان به تقابل با آن برخواستند و با انتشار بیانیه ای از رهبری کانتون جزیره خواهان معذرت خواهی از مسلمانان جهان و لغو قوانین برابری زن و مردم در کانتون جزیره شدند و تاکید کرده بودند که “متاسفانه ما بعنوان بخشی از علمای اسلام در اقلیم کردستان با پخش بیانیه شماره ۲۲ کانتون جزیره دچار شوک شدیم، چندین بند این بیانیه با دین مبین اسلام که دین اکثریت مردم کردستان بزرگ است خوانایی ندارد، اینها جدا از جریحه دار کردن احساس آنها، جریحه دار کردن احساس بیش از یک میلیارد مسلمان جهان است و … ما از مسئولین جزیره می خواهیم که از مسلمانان معذرت خواهی کنند و همه آن قوانینی که علیه اسلام است را لغو نمایند “.

مبارزات مردم کوبانی مقاومتی آزادیخواهانه و برحق بود. یک رکن مهم این مقاومت نیروی سازمانیافته زنان مسلح میباشد. این مقاومت بدوا قدرتهای اسلامی و جمهوری اسلامی را زیر سوال میبرد. اگر بخواهم دو نمونه اشاره و مقایسه کنم، برخورد دولتهای اسلامی در ایران و ترکیه و همبستگی جهانی در رابطه با مقاومت مردم کوبانی است: زمانی که مردم قبل از اول نوامبر در شهرهای ارومیه، دانشگاه تبریز، همدان، سنندج، روانسر، جوانرود، کامیاران، مریوان، بوکان، سقز، مهاباد، کرمانشاه و در تهران مقابل دانشگاه پلی تکنیک شعارهای “مرگ بر ارتجاع، مرگ بر داعش، کردستان جای ارتجاع نیست” را سر دادند، به طور واقعی مستقیما سینه جمهوری اسلامی را نشانه گرفته بودند. جمهوری اسلامی به این قضیه واقف بود. جمهوری اسلامی در مقابل این عمل صف آزادیخواهی را در شهرهای کردستان مخصوصا در شهر سنندج نشانه گرفت و مانع تداوم ابراز وجود آزادیخواهان در حمایت از مقاومت کوبانی گردید و با شدت عمل و استفاده از گاز اشک آور و فلفل به مردم حمله نمود، دهها نفر را مصدوم و دستگیر کرد. رژیم اسلامی در ایران و داعش متعلق به یک جنبش واحد ارتجاعی اسلامی هستند و از لحاظ مبانی عقیدتی بر اساس قوانین قرآن و شریعت عمل میکنند و اندک تفاوتشان در خرافات “اصول تسنن و تشیع” است. اساسا هر دو زن ستیز، ضد انسان، ضد آزادیخواهی و برابری طلبی، ضد شادی، برسمیت نشناختن هرگونه حقوق انسانی و اجتماعی انسانها می باشند.

چه باید کرد؟
یکسال از مقاومت و آزاد شدن شهر کوبانی و شکست تاریخی داعش می گذرد. اما منطقه بطور کلی بشدت بحرانی است. داعش و کلا صف مرتجعین رنگارنگ همچنان فعالند و جنایت می آفریند. حکومت اسلامی در منطقه و در داخل ایران یکپای اصلی قضیه است. گام عملی اساسی تلاش برای سرنگونی رژیم اسلامی در ایران است که پای اصلی هر نوع بحران سازی و حمایت کننده تروریسم اسلامی در کل منطقه است. باید از مبارزه و مقاومت کوبانی و بویژه مقاومت تاریخی و جنگ ۲۴ روزه سنندج در بهار ۱۳۵۹ درس گرفت و از این تجارب آموختږ مبارزه با ارتجاع قومی- مذهبی در کردستان را باید جدی گرفت. ارتجاع سلفی – سنی گری از جمله جریانات مکتب قرآنی در حال حاضر با انجام کارهای خیریه تحت عناوین متفاوت در حمایت رژیم اسلامی در کمین نشسته و مترصد فرصت اند. باید به طرق مختلف نشان داد که مردم مبارز در کردستان از آنان غافل نیستند. نه اسلامگرایی شیعه و نه اسلامگرایی سلفی- سنی گری را نخواهند پذیرفت. بخصوص در این دوره که استبداد اسلامی تلاش می کنند به اعتراضات رنگ قومی- مذهبی بزند و جامعه را به قهقرا بکشانند. مذهب در کردستان به طور واقعی فاقد ریشه اجتماعی است. جمهوری اسلامی بعد از ۳۶ سال کشتار، میلیتاریزه کردن، بگیر و ببند نتوانسته است جامعه کردستان را تسخیر کند. با اینحال باید یک اخطار جدی به هر نوع ارتجاع در جامعه داد که کردستان جای ارتجاع نیست. تقابل با هر نوع ارتجاع قومی- مذهبی را نباید به فردا موکول کرد. در این راستا لازم است:

۱- در محلات متشکل و بنوعی کنترل محلات را در دست گرفت و از ابراز وجود و هرگونه مزاحمت سلفی ها ممانعت کرد. ۲- شبکه وسیعی از گروههای پیشرو آزادیخواه در سطح شهرهای کردستان تشکیل داده و به تبادل اطلاعات و همفکری با همدیگر پرداخت. ۳- واحد های گارد آزادی را تشکیل داد و قدرت عمل را بالا برد. واحدهای گارد آزادی باید در برابر هرگونه جریان ارتجاعی بویژه ارتجاع سلفی واکنش نشان دهند و با بسیج فضای آزادیخواهی محیط را بر آنها تنگ کنند. ۴- جوانان مبارز به صفوف گارد آزادی بپیوندند و اقتدار خود را در تامین مدنیت و انسانیت جامعه تضمین کنند.

جوانان مبارز! اعلام کنید که با تاسی از مقاومت و جنگ ۲۴ روزه سنندج و مقاومت کوبانی، جلوی هر تحرک ارتجاعی جریانات سلفی و امثال آنها را خواهید گرفت و به آنها مجال ابراز وجود و ایجاد فضای رعب و وحشت و به قهقرا کشانیدن جامعه را نخواهید داد. تقابل و به حاشیه راندن هرگونه ارتجاع قومی – مذهبی را به فردا موکول نخواهید کرد، زیرا فردا دیر است! زنده باد مبارزات متحدانه مردم آزادیخواه و برابری طلب علیه هرگونه ارتجاع قومی- مذهبی! مرگ بر داعش! مرگ بر جمهوری اسلامی!

۷ بهمن ماه ۱۳۹۴- ۲۷ ژانویه ۲۰۱۶
esmail.waisi@gmail.com
منتشر شده در نشریه کمونیست هفتگی شماره ۳۲۰٫ نشریه حزب حکمتیست

مطالبی دیگر از همین نویسنده
 
پربیننده ترین
 
 
 
 
   
 
 © 2017 تمام حقوق برای وبسایت اتحاد محفوظ است. info@etehad.se