شنبه ۰۱ مهر ۱۳۹۶ , ۰۹:۱۵:۵۲ به وقت تهران
 
آناهیتا اردوان / مقالات
شورش طبیعت بر ضد حرص و آزمندی سیری ناپذیر
یکشنبه, ۱ام آذر, ۱۳۹۴

یکی از منفورترین ویژگیهای دولت یازدهم در وخامت وضعیت زیست محیطی میهن به رغم هیابانگ انتخاباتی روحانی پیرامون رسیدگی به معاضیل زیست محیطی، تجلی پیدا می کند. در همین رابطه، مدیر کل سازمان محیط زیست به گزارش ایلنا، ۲۱ نوامبر ۲۰۱۵، از آغاز “جنگ آب”، خبر داد. وی اظهار داشت؛” سازمان محیط زیست فقیرترین کارمندان دولت را دارد”. “مولاوردی” نیز که در بی کرداری و پرچانگی گوی سبقت از رئیس جمهور-اش، ربوده است به گزارش خبرگزاری مزبور مورخ ۲۰ نوامبر- عاجزانه گفت:”ایران در برداشت بی رویه از آبهای زیرزمینی رتبۀ نخست را دارد”.
محیط زیست میهنمان هنگامیکه رایزنیهای کرملین و الیزه و کاخ سفید و ..پیرامون بحران سوریه تمامی توجه و نگاهها را جلب کرده است، برابر شهروندان، بویژه اقشار زحمتکش جامعه، قدرتمندتر از پیش به دفاع از خود برخاسته است. در مدت دو هفتۀ اخیر، غلظت ذرات معلق در هوای تهران از ۲ برابر حد مجاز تجاوز کرد، سیل خسارتهای سنگینی به ایلام وارد ساخت، بیابان زایی در اصفهان تشدید یافت، تخریب ناشی از سد سازی در جنگلهای هیرکانی غیرقابل جبران اعلان گشت، ریزگردها زمین لرزه ۴٫۴ ریشتری جیرفت را لرزاند و ریزگردها مردم ریگان- کرمان را در خانه حبس نمود. در این گیرودار،”خامنه ای” از راس هرم سامانۀ خرافات، فقر و فلاکت و فساد و تباهی سیاستهای کُلی محیط زیست کشور را با تبسم زهرآگینی بر لب، اعلام داشت. نگاهی اجمالی به بندهای “اقتصاد سبز” یا “نظام ملّی محیط زیست” با توجه به بیش از سه دهه فرمانروایی خدایان دین بر زمین بر میهن، اجرای پروژههای ضد محیط زیستی و وضعیت وخیم اکولوژیستی ناشی از آن، حقیقتاً- مرغ پخته را هم به خنده وامی دارد.
تدابیر اصلاحی و رویکرد انعطاف پذیر نسبت به طبیعت در اسلوب و آداب و قواعد سامانه ای که منفورترین خصیصه های ارتجاعی را بدوش می کشد و انسان و طبیعت را بنده و ملک “خدا” و ” خدایان دین بر زمین” و افزاری برای احراز سود و سرمایه افزونتر، بشمار می آورد، ممکن نیست. محیط زیست بی نظیر میهن در چنگال حرص و آزمندی سیری ناپذیر دیوانگان قدرت و ثروتی اسیر است که خود را صاحبان بی چون و چرای انسان و طبیعت، می دانند. اگر فرد یا افرادی از کابوس انقیاد و استبداد گردن بالا بکشند نیز بشتاب زیر ضربۀ تازیانۀ فرمان نیروی سرکوبی اتوکراسی حاکم بایستی از پای درآیند. کارگزاران نظام خودکامه، انسان و طبیعت را آنگونه که گردیوس ارابه اش را به معبد زئوس گره زده بود به “دین” و “مالکیت خصوصی”، بسته اند و هیچ قسم حرکت متحدانه، مردمی و راه حل دموکراتیک جهت درگشت از زوال محیط زیست را برنمی تابند. زندگانی اکثریت جامعه در تاخت و تاز گروههای دلال و رانت خوار و واسطه گر و یورش به طبیعت منسوب به کانونهای قدرت و ثروث بشتاب بسوی مرگ و نیستی کشانده می شود. لذا، نخستین روزنه های اُمید نجات و حراست از طبیعت و منابع زیرزمینی در مقاومت و نبردی تهاجمی فراگیرندۀ حرکتهای رادیکال و هدفمند به رهبری کارگران مولد نعمات مادی و معنوی و طبیعی، تجلّی می یابد. این نبرد قهر آمیز، با هدف بگورسپاری حکومت اقتدارگرایان و احراز حقوق و مطالبات دموکرات و سکولاریزم راهی بجُز درنگریستن بحران زیست محیطی تا کمالیابی امحاء غامض طبقات و بیگانگی انسان با انسان و انسان با طبیعت، در پیش رو، ندارد.

مطالبی دیگر از همین نویسنده
 
پربیننده ترین
 
 
 
 
   
 
 © 2017 تمام حقوق برای وبسایت اتحاد محفوظ است. info@etehad.se