دوشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۶ , ۲۳:۵۸:۲۰ به وقت تهران
 
پدرام نواندیش / مقالات
رژیم اسلامی و بحران اقتصادی!
دوشنبه, ۲۰ام مهر, ۱۳۹۴

کرامات شیوخ کاخ نشین که شیره خوردند و گفتند شیرین است!

حاکمان نظام سرمایه داری اسلامی ایران،سرکرد گان و مدافعین رژیم،همواره وجود بحران در اقتصاد ایران را یا انکار کرده ویا مدعی تمایز اقتصاد تحت سیطره آنها با جهان پیرامون بوده اند. طی ۳۷ سال حکومت ارتجاع اسلامی شان، آنها یا مانع ازارائه آمارهای حتی تحت استاندارد نهاد های مالی بورژوازی جهانی شده اند، و یا آمار های اقتصادی ای را منتشر کرده اند که با واقعیت های موجود جامعه ایران،کمترین خوانایی نداشته است. با این وجود و علیرغم تلاش کاربدستان رژیم اسلامی، واقعیت های امروز جامعه ایران بیانگربحران اقتصادی ای است که این روزها چند وزیر در کابینه دولت حسن روحانی طی نامه ای آن را هشدار داده اند.

حسن روحانی در یک میتینگ مضحکه انتخاباتی، از هفت برابر شدن میزان نقدینگی جامعه و طی ۷ سال،یعنی از ۶۸ هزار میلیارد تومان به ۴۵۰ هزار میلیارد تومان سخن به میان آورد. به عبارتی نقدینگی جامعه معادل ۶۶۲ % رشد داشته است. با احتساب میزان نقدینگی موجود در جامعه در حال حاضرکه رقم ۷۸۲ هزار میلیارد تومان است،نقدینگی موجود در جامعه در طی ۹ سال،معادل ۱۱۵۰ % رشد داشته است.اعداد و ارقامی که از لابلای سخنان کاربدستان رژیم قابل حصول هستند و اخیرا از سوی ۴ وزیر کابینه حسن روحانی، از آن به عنوان خطری یاد شده است که می تواند به بحران اقتصادی تبدیل شود، بیان حقیقت وجود بحران عظیمی است که گریبان بورژوازی ایران و دولت اسلامی آنها را نه فقط در عرصه اقتصاد،بلکه در دیگر عرصه هایی همچون سیاسی و فرهنگی نیز رها نساخته است.

شهریو ماه گذشته چهار وزیر رژیم اسلامی،نامه ای به حسن روحانی می نویسند و در نامه خود از ادامه به قول آنها برخی تعلل ها و تصمیم گیری های اقتصادی فعلی که کشور را دچار تکان های شدیدی خواهد کرد،انتقاد کرده و گفته اند که باید بر اساس قواعد حاکم در شرایط بحران اتخاذ تصمیم صورت گیرد وگرنه به قول آنها رکود موجود،تبدیل به بحران می شود.

باز می گردم به سخنان حسن روحانی در میتینگ مضحکه انتخاباتی رژیم در دوسال قبل که در آن به رشد ۴۵۰ هزار میلیارد تومانی نقدینگی طی ۷ سال پیش از خود پرداخته بود که البته در دو سال بعد آن نیز رشد نقدینگی همچنان ادامه داشته است. سخنان حسن روحانی در آن میتینگ علاوه بر آنکه در آن مقطع و در جنگ باند های درون حکومتی برای وی کاربرد داشته است، واقعیت بحران اقتصاد سرمایه داری در ایران را نیز بیان کرده است . بورژوازی ایران ودولت اسلامی آنها برای برون رفت از بحران همانند دیگر دولت های بورژوازی، به انتقال بار بحران بر دوش کارگران و دیگر توده های کارکن جامعه از طریق افزایش نقدینگی در جامعه اقدام کرده است . تنها نه طی آن هفت سالی که حسن روحانی بنا بر شرایط موجود در جدال باند های درون حکومتی آن را مطرح میکند،بلکه طی ۲۷ سال پیش از آن هم هزاران کارگر و کارکن جامعه با بهانه های مختلف از کار اخراج شده و کارخانه های زیادی نیز به تعطیلی کشیده شدند.

با وجود جیب های خالی میلیونها کارگرومردم کارکن جامعه،دولت اسلامی سرمایه داران با افزایش بهای کالاهای مورد نیاز مردم حتی در چند نوبت طی یک سال درحالی که دستمزد ها همچنان از سوی دولت پائین نگه داشته شده ،افزایش نقدینگی موجود در جامعه از سوی دولت، غارت سفره های کارگران و مردم کارکن جامعه را هدفخود قرار داده است.طی دو سال اخیر و از سوی دولت بنفش سرمایه داران اسلامی۴۸۸ % یعنی رقمی معادل ۷۸۲ هزار میلیارد تومان به نقدینگی موجود در جامعه افزوده شده است. بر اساس آمارهای خود دولت که در نامه چهار وزیر کابینه روحانی آمده از دی ماه ۱۳۹۲ تاکنون بازار سرمایه متاثر از تحولات و متغیرهای کلان بین المللی و داخلی از جمله کاهش بهای نفت و کالای اساسی از جمله فلزات افتی کم سابقه داشته به نحوی که از دی ماه سال ۱۳۹۲ تاکنون ظرف مدت ۱۹ ماه ارزش بازار بر اساس شاخص قیمت ۴۲ درصد کاهش یافته و به لحاظ افت ارزش، بازار کاهشی معادل ۱۸۰ هزار میلیارد تومان را شاهد است.

از اعداد و ارقامی که حضرات در ادامه نامه خود آورده اند صرف نظر کرده و به چند نکته در این رابطه باید اشاره کرد:

اولا بحران اقتصادی ای که گریبان نظام سرمایه داری ایران را گرفته است مربوط به بد عمل کردن کابینه احمدی نژاد و یا عملکرد خوب دولت های رفسنجانی و خاتمی نبوده و نیست . بحران اقتصادی ایران یک بحران ساختاری است . جمهوری اسلامی به عنوان یکی از هارترین دولت های بورژوازی، خود ماحصل شکست انقلاب ۵۷ است. رژیم اسلامی پاسخی سرکوبگرانه از سوی بورژوازی ایران و دولتهای بورژوازی غرب به انقلاب مردم در سال ۵۷ است. جمهوری اسلامی یک انقلاب مردمی را سرکوب، صد ها هزار نفر را اعدام و شکنجه کرده است. زنان را به عنوان نیمی از مردم جامعه سرکوب و ارتجاع مذهبی را بر جامعه ای که تشنه آزادی و برابری بود مسلط کرد. اقصاد را به حیوانات نسبت داده و هر گونه تشکل کارگران را ممنوع و با آنها برخورد خشنی را معمول ساخت. جمهوری اسلامی یا باید سرکوب می کرد و یا اینکه باید سرنگون می شد. به این اعتبار بحران جمهوری اسلامی درست با خود جمهوری اسلامی بوجود آمده است به طور واقع رژیم اسلامی در بحران اقتصادی، سیاسی و فرهنگی دست و پا می زند. اوضاع اقتصادی رژیم علیرغم بلوف های تبلیغی دولت حسن روحانی و پادوهای حافظ منفعت سرمایه داران مبنی بر رشد اقتصادی مثبت، نه تنها رو به بهبود نرفت بلکه این وضعیت بنا بر اعتراف چند وزیرکابینه رژیم اسلامی روز بروز تشدید شده است. بورژوازی و دولت اسلامی آنها، تحمیل بار بحران اقصادی روی دوش طبقه کارگر و مردم کارکن جامعه را به سیاستی آگاهانه برای تحمیل فلاکت اقتصادی به مردم تبدیل کرده است.

دوما جمهوری اسلامی به عنوان روبنای سیاسی بورژوازی در ایران بخشی از بورژوازی جهانی را تشکیل می دهد. در حال حاضر نزدیک به یک دهه است که بحران اقتصادی،گریبان نظام سرمایه داری را گرفته و شدت و دامنه آن نه تنها کاهش نیافته است،بلکه ما شاهد در غلطیدن اقتصاد دیگر جوامع به این بحران عظیمی هستیم که تا قبل از آن تئوریسن های بورژوازی این جوامع، مدعی مدل های اقتصادی عبور از بحران بوده اند.

سوم دلایلی که موجب شده که چنین نامه هایی چه در گذشته و چه اکنون از سوی به اصطلاح اقتصاد دانان بورژوازی ایران ولی شما بخوانید مدافعین وضع موجود نوشته شود و حتی رسانه ای اش هم کنند ،دقیقا بر می گردد به موقعیت سیاسی رژیم اسلامی در رابطه با مردمی که طی ۳۷ سال گذشته آنها را سرکوب و در حالت انتظار قرار داده اند . اکنون مذاکراتشان را با دولت های غربی به انجام رسانده و زد و بند هایشان را نیز انجام داده اند . بورژوازی جهانی به واسطه بحران سیاسی رژیم ،حاضر به ریسک صدور سرمایه به ایران نیست . از سوی دیگر باند اصلی رژیم یعنی خامنه ای و اصول گرایان دست کشیدن از ضد آمریکایی گری خود را مساوی مرگ و حذف سیاسی شان می دانند. جدال درون حکومتی از یک سو و آمادگی مردم به جان آمده جامعه ایران برای بزیر کشیدن رژیم اسلامی از دیگر سو،بحران سیاسی موجود در ایران را تشدید کرده است . نگارش چنین نامه هایی علاوه بر آنکه گوشه ای کوچک از واقعیت های موجود را نشان میدهددر عین حال بیانی از جدال های درون حکومتی نیز هست . به پایان سال نزدیک می شویم سازمان برنامه و بودجه که در کابینه حسن روحانی دوباره احیاء شده است در صدد نوشتن بودجه برای سال آینده می باشد . سهم خواهی باند های درون حکومتی نیز از میلیار ها پولی که بعد از توافقات با آمریکا و دولت های غربی به ایران باز می گردد آغاز شده است. نامه ها و عریضه های درون حکومتی،به هیچ وجه منفعت مردم گرسنه و فقیر جامعه را مد نظر نداشته و اصلا از زاویه منفعت میلیونها کارگر و توده کارکن جامعه نگارش نمی شوند . نگاهی به نامه این حضرات موید این واقعیت است که اینها نگرانی شان افت سود در بازار های غارتگری شان است. این نامه ها یعنی اینکه باید منتظر تعرض های بیشتری از سوی رژیم هار اسلامی علیه کارگران و توده های کارکن جامعه بود.

چهارم درمقابل تعرضات پی درپی بورژوازی و دولت اسلامی آنها به طبقه کارگر و توده های کارکن جامعه،اعتراضات وسیعی از سوی کارگران،پرستاران،معلمان و دیگر زحمتکشان ایران در جریان است که اعتراضات سراسری معلمان در ۱۶ مهرماه گوشه ای از این جدال طبقاتی میلیونها انسان کارگر و کارکن جامعه علیه بورژوازی و دولت ارتجاعی آنها را به نمایش گذارد. این حضرات با نوشتن چنین نامه هایی میخواهند بگویند موقعیت رژیم مناسب نیست ومردم نباید مطالبات شان را مطرح کرده و اعتراض کنند . اما مردم گرسنه و به شدت به فقر رانده شده جامعه نباید به این غارتگران فرصت این را بدهند تا رژیم با این ترفند دوباره برای خودش وقت بخرد . باید این رژیم جانی و آدم کش را بزیر کشید.

مطالبی دیگر از همین نویسنده
 
پربیننده ترین
 
 
 
 
   
 
 © 2017 تمام حقوق برای وبسایت اتحاد محفوظ است. info@etehad.se