چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ , ۰۹:۱۶:۳۶ به وقت تهران
 
اخبار و گزارشات
اخباروگزارشات کارگری۴مهر۱۳۹۴
یکشنبه, ۵ام مهر, ۱۳۹۴

– اعتصاب کارگران شرکتی مخابرات مشهد از روزچهارشنبه اول مهردراعتراض به قراردادهای جدید مخابرات با پیمانکاران

– اعتراض ۲۰۵ کارگر اخراجی صنایع فلزی ایران

– بیانیه عفو بین الملل در رابطه با کشته شدن شاهرخ زمانی در زندان و یک جمعبندی مختصر

– اعتصاب کارگران کارخانه فولاد وچدن درود به هشتمین روز رسید

– اخراج ۶۰کارگر باسابقه کارخانه دارو سازی کوثر

– عدم پرداخت۳ماه حقوق کارگران آبفای اهواز

– کارگران اولین قربانیان مدیران ناکارآمد صنعت خودرو سازی

– بیش از۴برابرشدن جان باختگان حوادث کاری درخراسان شمالی طی ۵ماه اول سال جاری

– مصدومیت شدید یک کارگرنوجوان بدلیل سقوط سنگ ۱٫۵ تنی بر روی پایش

اعتصاب کارگران شرکتی مخابرات مشهد از روزچهارشنبه اول مهردراعتراض به قراردادهای جدید مخابرات با پیمانکاران

روز چهارشنبه اول مهر،کارگران شرکتی بخش شبکه کابل و هوایی مخابرات مشهد،دراعتراض به قراردادهای جدید پیمانکاری شبکه هوایی و کابل مناطق سه‌گانه مشهد، با تجمع در ساختمان مخابرات استان،خواستار دیدار با مدیرعامل و رسیدگی به وضعیت خود شدند. این تجمع عملاً باعث تعطیلی بخش شبکه هوایی و کابل مراکز تلفن شهری مشهد شد.

طی روزهای پنجشنبه و جمعه گذشته نیز این کارگران از حضور در محل کار خود، خودداری کرده‌اند.

روز شنبه نیزکارکنان پیمانی شبکه کابل هوایی شرکت تی.سی.تی مخابرات خراسان رضوی در مقابل ساختمان مرکزی مخابرات این استان در مشهد تجمع کردند.

به گزارش۴مهر خراسان، تعداد زیادی از کارگران شرکتی حاضر در تجمع، بیش از ۱۰ سال سابقه کار در شبکه هوایی و کابل مخابرات دارند.

طی این مدت آن‌ها عوامل بخش خصوصی یا همان پیمانکار بوده‌اند.

«حسین»، یکی از کارگران شرکتی که ۱۲ سال سابقه کار دارد، می‌گوید: حرف اساسی ما این است که پیمانکار نمی خواهیم. ما داریم برای مخابرات کار می‌کنیم، چرا باید برای دریافت حق و حقوقمان پای شخص ثالثی در میان باشد؟

«رضا»، با ۱۳ سال سابقه کار نیز می‌گوید: نظارت دقیقی بر پرداخت دستمزد ما وجود ندارد. ما همه بالای ۱۰ سال سابقه داریم، اما حداقل قانون کارحقوق دریافت می کنیم. دستمزدکسی که ۱۵ سال سابقه کار دارد با آن‌که روز اول است وارد این کار شده، تفاوتی ندارد.

اغلب ما تا بعد از ساعت ۵ بعد از ظهر سر کاریم؛ روزهای پنجشنبه، زمانی که مخابرات تعطیل است، باید سر کار حاضر باشیم، حتی گاهی اوقات روزهای جمعه هم سر کار می‌آییم، اما از اضافه‌کار خبری نیست و ناچاریم هر تحقیر و تهدیدی را هم تحمل کنیم.

«محمد»، یکی دیگر از کارگران شرکتی، می‌گوید: پیمانکاران پرداخت حقوق و مزایای ما را موکول به تسویه حساب با مخابرات می‌کنند و این مسئله زندگی همه ما را با مشکل روبه رو کرده‌است.با این حال، عمده اعتراض کارگران شرکتی شبکه هوایی و کابل مخابرات مشهدمربوط به قراردادهای جدید با آن‌هاست. طبق اظهارات کارگران، ظاهراً در قرارداد جدید، پرداخت حقوق بسیاری از آن‌ها جنبه روزمزد و حق‌السعی پیدا می‌کرد.

در فیلمی که یکی از کارگران حاضر، در اختیار ما قرار داده است، یکی از کارگران به «بهبودی» رئیس دفتر مدیرعامل مخابرات استان، که برای انعکاس خواسته‌های کارگران به مسئولان، در جمع شان حاضر شده بود، می گوید: پیمانکار، پیش از شروع قرارداد اعلام کرد از این به بعد رویه پرداخت حقوق و دستمزد مثل سابق نیست وتعدادی از کارگران تحت پوشش بیمه نخواهند بود.

به گزارش۴مهرایرنا درهمین رابطه، حدود ۱۰۰ نفر از کارکنان پیمانی شبکه کابل هوایی شرکت تی.سی.تی مخابرات خراسان رضوی روز شنبه در مقابل ساختمان مرکزی مخابرات این استان در مشهد تجمع کردند.

این گروه علت تجمع خود را نبود امنیت شغلی و تخلف شرکت مخابرات خراسان رضوی عنوان می کنند.

کارکنان شبکه کابلهای مخابرات که زیر نظر شرکت تی.سی.تی (خدمات اول) در قالب قرارداد پیمانی کار می کنند از روز چهارشنبه اول مهر ماه با تغییر نوع قرارداد به صورت حجمی رو به رو شده و مغتقدند تمدید چنین قراردادی امنیت شغلی آنها را که بیش از ۱۵ سال سابقه کار دارند به خطر می اندازد.

این افراد طی روزهای اخیر چندین نوبت در مقابل ساختمان شرکت مخابرات خراسان رضوی تجمع کرده اند تا اعتراض خود را نسبت به مفاد قرارداد جدید ابراز کنند.

آنها بر این باور هستند که در قرارداد جدید، طبق قانون کار عمل نشده لذا هیچ تضمینی شغلی برای کارگران وجود ندارد.

به گفته آنان قراردادشان با شرکت تی.سی.تی یک سال بوده اما چندین شرکت جدید همچون شرکت پیشرو سهند شرق، شرکت ماهر حساب شرق و شرکت طلایی سازان پاژ با قرارداد یک تا سه ماه اقدام به همکاری می کنند که نوع قرارداد حجمی یا رکوردی است.

شرکت تی.سی.تی از سال گذشته امور بخش کابلهای مخابراتی و مرکز خدمات و نگهبانی مخابرات خراسان رضوی را بر عهده داشت.

به گزارش امروز فارس درهمین رابطه، یکی از کارگران گفت: برخی از کارگران ۱۵ سال سابقه دارند و ما می‌خواهیم زیرمجموعه مخابرات کشور قرارگیریم زیرا با سپرده شدن امور ما به پیمانکار بخش خصوصی در بحث حقوق و تعدیل نیرو با مشکلات فراوانی مواجه می‌شویم.

اعتراض ۲۰۵ کارگر اخراجی صنایع فلزی ایران

اتحادیه آزاد کارگران ایران : امروز شنبه ۴ مهر ماه ۲۰۵ کارگر قراردادی اخراج شده شرکت صنایع فلزی ایران از ساعات اولیه صبح در مقابل درب ورودی این شرکت تجمع کردند.

طبق اخبار رسیده به اتحادیه آزاد کارگران ایران بعد از تجمع این کارگران و پاسخگو نبودن مسئولین این شرکت، کارگران همگی به اداره کار اسلامشهر مراجعه نمودند و به اخراج دسته جمعی خود معترض شدند.

مسئولین اداره کار اسلام شهر بعد از شنیدن سخنان کارگران از مدیریت شرکت دعوت بعمل آورد و جلسه ایی در خصوص این اخراج در این اداره تشکیل گردید.

کارفرما همان سخنانی را که در روز چهارشنبه هفته گذشته در میان جمع کارگران اخراجی ایراد کرده بود در این جلسه نیز تکرار کرد و گفت که همگی این کارگران میتوانند از این به بعد برای پیمانکار داخل شرکت با همان حقوق و مزایایی که از شرکت دریافت مینمودند کار کنند ولی ناهار و سرویس ایاب و ذهاب نخواهند داشت.

طبق همین گزارش تعدادی از کارگران که قبول کرده بودند با این شرایط به سرکار خود برگردند ،به نداشتن ناهار و سرویس اعتراض کردند .

به همین خاطر کارفرما در اداره کار تعهد داد که ناهار و سرویس این کارگران را نیز تامین نماید.

تعدادی از کارگران نیز که حاضر به برگشت به کار با شرایط جدید نشدند به بیمه بیکاری معرفی گردیدند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران

۴ مهر ۹۴

بیانیه عفو بین الملل در رابطه با کشته شدن شاهرخ زمانی در زندان و یک جمعبندی مختصر

سازمان عفو بین الملل در بیانیه ای به تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در مورد مرگ شاهرخ زمانی اعلام کرده است که “مرگ این فعال کارگری باید باعث اقدام جهت مقابله با شرایط وحشتناک زندانها در ایران شود.”

به گزارش عفو بین الملل، شاهرخ زمانی هنگامی درگذشت که در حال گذراندن دوران محکومیت ۱۱ سال زندان به دلیل فعالیت های اتحادیه ای مسالمت آمیز در زندان رجایی شهرکرج در شمال غرب تهران، بود.

در رابطه با ادعای غلامحسین محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضایی رژیم جمهوری اسلامی، مبنی بر رسیدگی به مرگ شاهرخ زمانی در زندان، عفو بین الملل ضمن استقبال محتاطانه از آن تاکید کرده است که این تحقیات باید “بی طرفانه و مستقل” انجام گیرند. عفو بین الملل همچنین اضافه کرده است که “مرگ شاهرخ زمانی باید سبب گردد که مقامات ایران در رابطه با تغییر شرایط اسفناک زندانها در ایران و همچنین عدم امکان دسترسی زندانیان به مراقبت های پزشکی که یک الگوی رفتاری در ایران است دست به اقدام بزنند. این سازمان اضافه کرده است که تحقیقات در مورد مرگ شاهرخ باید همچنین شامل بررسی تاثیر شرایط بد زندان و عدم دسترسی کافی به مراقبت های پزشکی در مرگ او نیز باشد.”

عفو بین الملل در این گزارش از مقامات حکومت ایران خواسته است که “به طور فوری شرایط بازداشت غیر انسانی در بسیاری از زندان های ایران که سلامتی زندانیان را به خطر انداخته و یا مشکلات پزشکی آ‌نها را تشدید می کند، مورد رسیدگی قرار دهند”. در گزارش آمده است که مقامات ایران همچنین باید اطمینان حاصل کنند که تمام کسانی که در بازداشت بسر می برند دسترسی به درمان پزشکی کافی و در سطح استانداردهای بین المللی داشته باشند، حقوق انسانی آنان رعایت شود و به افرادی که نیاز به درمان تخصصی دارند مرخصی پزشکی اعطا شود.”

در بیانیه عفو بین الملل همچنین آمده است:

” ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۵، روزی که جسد شاهرخ زمانی توسط هم سلولی هایش یافت شد، مقامات بهداری زندان، بدنبال یک معاینه مختصر، به این نتیجه رسیدند که او از سکته مغزی در گذشته است . خانواده شاهرخ زمانی درخواست کالبد شکافی کردند که قبل از مراسم تشییع جنازه شاهرخ در ۱۴ سپتامبر در شهر تبریز صورت گرفت. اعلام یافته های پزشکی قانونی به دنبال کالبد شکافی تقریبا یک ماه طول خواهد کشید. عفو ​​بین الملل آگاه است که شاهرخ زمانی تا قبل از مرگ بطور کلی از سلامتی خوبی برخوردار بود؛ هر چند که از اواخر ماه سپتامبر ۲۰۱۴ منتظر انجام آزمایش ام آر آی به دلیل سرگیجه های کوتاه و سردردش بود.”

“شاهرخ زمانی، نقاش و دکوراتور ۵۱ ساله بود که در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۱ در تبریز بازداشت شد. او در اعتراض به بازداشت خود ۳۲ روز در اعتصاب غذا به سر برد. در ماه اوت سال ۲۰۱۱ ، او با اتهاماتی از جمله ‘اقدام علیه امنیت ملی از طریق ایجاد گروهای مخالف نظام و یا عضویت در این گروه ها’ و ‘تبلیغ علیه نظام’ اما در حقیقت بدلیل فعالیتهای مسالمت آمیز اتحادیه ای به زندان محکوم شد. شاهرخ زمانی در اکتبر ۲۰۱۱ با قرار وثیقه موقتا آزاد شد، اما دوران محکومیت خود را از ۱۴ ژانویه ۲۰۱۲ در شهر تبریز آغاز نمود. او سپس در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۲ به زندان رجایی شهر منتقل شد. در طول دوران زندان هیچگاه به شاهرخ زمانی مرخصی داده نشد.”

“در ماه مارس ۲۰۱۴، شاهرخ زمانی به دومین اعتصاب غذای خود در همبستگی با سایر زندانیان و در اعتراض به شرایط بد زندان رجایی شهر دست زد. بخش زندانیان سیاسی در زندان رجایی شهر تنها بخش این زندان است که زندانیان حق استفاده از تلفن را ندارند. برخی از زندانیان از تلفنهای همراه بطور غیرمجاز برای تماس با خانواده هایشان، به خصوص کسانی که خانواده هایشان خیلی دور زندگی می کنند و نمی توانند بطور منظم به ملاقات بیایند، استفاده می کنند. عفو بین الملل گزارشاتی دریافت کرده است مبنی بر این که مقامات زندان، دستگاههای متراکم کننده سیگنال برای جلوگیری از استفاده از تلفنهای همراه در زندانها نصب کرده اند. بسیاری از زندانیان، از جمله شاهرخ زمانی، گزارش داده بودند که آنها از هنگامیکه دستگاههای متراکم کننده فعال شدند از حالت تهوع و سردرد رنج می برند.”

گزارش عفو بین الملل در ادامه به شرایط عمومی زندانها و بطور مشخص زندان رجایی شهر می پردازد و تلاش می کند جمهوری اسلامی ایران را در تمام این موارد طبق میثاق های بین المللی حقوق انسانی و مدنی به پاسخگویی وادار نماید.

اگر چه عفو بین الملل مانند دیگر نهادهای بین المللی دفاع از حقوق بشر بنا به ساختار و ضوابط خود ممکن است از ادعای مقامات جنایتکار رژیم همچون محسنی اژه ای مبنی بر تحقیق در مورد علت مرگ شاهرخ زمانی، محتاطانه استقبال کنند، اما آشکار است که جمهوری اسلامی با انواع ترفندها و فشارها و آزارها تلاش خواهد کرد که به درخواست تحقیق “بی طرفانه و مستقل” در مورد مرگ شاهرخ تن ندهد؛ همچنان که تا کنون چنین بوده است. قتل ستار بهشتی، افشین اسانلو، زهرا کاظمی و صدها زندانی دیگر گواه این امر است.

از منظر تشکلات و فعالین کارگری و چپ و آزادیخواه و برابری طلب ایران، رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی ایران بطور مستقیم مسئول کشته شدن شاهرخ زمانی در زندان است. با اینوجود، ضروری است که همچنان به کارزار بین المللی در اعتراض به قتل شاهرخ زمانی و اعمال فشار جهت تحقیق مستقل بین المللی در این مورد همراه و همزمان با خواست آزادی فوری و بدون قید شرط کلیه کارگران و معلمان زندانی ادامه داد. قتل شاهرخ زمانی بر متنی از دور جدید هجوم و سرکوب فعالین کارگری و اجتماعی توسط رژیم جمهوری اسلامی صورت گرفته است؛ بازداشت علی نجاتی، صدور احکام ظالمانه جدید علیه محمود صالحی و رسول بداقی، تشدید فشار علیه بهنام ابراهیم زاده و پرونده سازیهای گوناگون علیه معلمان در بند و فعالین دیگر تشکلات و کمیته های مستقل کارگری همچون سندیکای کارگران شرکت واحد، اتحادیه آزاد کارگران و کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری، تنها نمونه هایی است از تشدید سرکوب گری های رژیم سرمایه داری اسلامی ایران. در مواجه با این شرایط وظیفه تشکلات کارگری و چپ و انساندوست در کشورهای مختلف است که بیش از پیش به گسترش کارزارهای بین المللی علیه موج سرکوب فعالین کارگری و دیگر فعالین اجتماعی در ایران اقدام نمایند. اتحاد بین المللی در این راه تمام توان خود را به کار خواهد گرفت. حساسیت جهانی و همبستگی بین المللی با فعالین کارگری زندانی ایران و بطور کلی پیرامون مبارزات طبقاتی در ایران را میتوان و باید هر چه گسترده تر نمود.

اتحاد بین المللی در حمایت از کارگران در ایران

۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵

info@workers-iran.org; www.workers-iran.org;

twitter.com/IASWIinfo; facebook.com/IASWI

لینک به متن کامل بیانیه عفو بین الملل به زبان انگلیسی:

http://goo.gl/qBKL31

https://www.amnesty.org/en/documents/mde13/2508/2015/en/

اعتصاب کارگران کارخانه فولاد وچدن درود به هشتمین روز رسید

اعتصاب کارگران کارخانه فولاد چدن درود که از ۲۸ شهریور ماه آغاز شده است، امروز به هشتمین روز رسید.

به گزارش۴مهرایلنا،یکی از کارگران معترض کارخانه فولاد چدن درود در این باره گفت: امروز ۸ روز است که حدود ۱۰۰کارگر این کارخانه در واکنش به بی‌توجهی کارفرما به مطالباتشان دست از کار کشیده و متحصن شده‌اند.

یک کارگراخراجی این شرکت با بیان اینکه هیچ کس پاسخگوی کارگران اخراج شده نیست، افزود: در حال حاضر مدیر عامل کارخانه عنوان می‌کند در صورتی که مشکلات این شرکت دارو سازی رفع نشود ناچار خواهد بود تعداد بیشتری از کارگران را اخراج کند.

او گفت: کارگران این واحد صنعتی به این دلیل پیگیر مطالبات خود و سایر همکارانشان هستند که دغدغه تامین معاش خانواده‌هایشان را دارند و از مدیریت کارخانه و مسئولان شهرستانی و استانی انتظار دارند که به دغدغه‌های آن‌ها احترام بگذارند.

به گفته وی، مهم‌ترین خواسته کارگران این کارخانه پرداخت معوقات حقوقی سال جاری و تضمین امنیت شغلی است.

او با بیان اینکه این تعداد کارگر غم نان دارند افزود: به نظر می‌رسد مسئولان شهرستان درود بعد از هشت روز از آغاز اعتصاب کارگران فولاد چدن، عمق و شدت این اعتراض را درک نکرده‌اند و از کارگران انتظار دارند بدون توجه به دریافت مطالباتشان به کارشان در کارخانه ادامه بدهند.

این کارگردر ادامه با انتقاد از نماینده مردم شهرستان درود در مجلس تصریح کرد: این شخص در زمان انتخابات بار‌ها به کارگران این شهرستان وعده پی گیری مشکلاتمان را داده بود اما وقتی ایشان به مجلس راه یافت وعده‌هایش را به کارگران فراموش کرد.

اخراج ۶۰کارگر باسابقه کارخانه دارو سازی کوثر

۶۰نفر از کارگران قرارداد موقت کارخانه دارو سازی کوثر واقع در جاده قدیم تهران، با عدم تمدید قرارداد بیکار شدند.

یک کارگراخراجی با بیان اینکه هیچ کس پاسخگوی کارگران اخراج شده نیست، افزود: در حال حاضر مدیر عامل کارخانه عنوان می‌کند در صورتی که مشکلات این شرکت دارو سازی رفع نشود ناچار خواهد بود تعداد بیشتری از کارگران را اخراج کند.

به گزارش۴مهرایلنا،یکی از کارگران اخراجی گفت که کارفرمای کارخانه دارو سازی کوثر قرارداد ۶۰ نفر از نیروهای قراردادی خود را به دلیل آنچه «کمبود منابع مالی در تهیه مواد اولیه تولید» عنوان شده، تمدید نکرده است.

این کارگر با اشاره به سوابق‌گاه تا ۱۲ سال کارگران اخراجی،افزود: سابقه کار این کارگران حداقل یک و حداکثر ۱۲ سال بصورت مستمر بوده و هم اکنون آنان پی گیر بازگشت به کارشان هستند.

او اضافه کرد: کارفرمای داروسازی کوثر مدعی است که در وضعیت فعلی کارخانه به دلیل افزایش سرسام آور بهای مواد اولیه چاره‌ای به غیر از اخراج کارگران فسخ قرارداد شده ندارد.

این کارگر با بیان اینکه هیچ کس پاسخگوی کارگران اخراج شده نیست، افزود: در حال حاضر مدیر عامل کارخانه عنوان می‌کند در صورتی که مشکلات این شرکت دارو سازی رفع نشود ناچار خواهد بود تعداد بیشتری از کارگران را اخراج کند.

به گفته این کارگر،پیش ازاین مواد اولیه تولید شرکت دارو سازی کوثر که در زمینه تولید داروهای آنتی بیوتیک فعال است از شرکتی به نام «دانا» در تبریز به قیمت هرکیلو ۹۰ حدود هزار تومان تهیه می‌شد اما هم اکنون این کارخانه به اجبار ناچار است مواد اولیه خود را از یک شرکت تازه تاسیس در اطراف تهران به قیمت هر کیلو گرم ۲۰۰ هزار تومان خریداری کند که صرفه اقتصادی ندارد.

این کارگر اخراجی در خاتمه افزود، این در حالی که از طرف دیگر سازمان غذا و دارو که متولی رسیدگی به مشکلات تولید کنند گان دارو است اجازه هیچ گونه افزایش قیمت را به کارخانه‌های دارو ساز نمی‌دهد.

عدم پرداخت۳ماه حقوق کارگران آبفای اهواز

۳۰۰ کارگر شاغل در شرکت آب وفاضلاب اهواز که زیر نظر پیمانکار به عنوان موتورچی و پمپ‌چی آب در سطح شهر اهواز فعالیت می‌کنند از سه ماه پیش حقوق دریافت نکرده‌اند.

به گزارش۴مهرایلنا،یکی از کارگران آبفای اهواز گفت: حدود ۳۰۰کارگر شاغل در شرکت آب وفاضلاب اهواز که تا مرداد ماه سال جاری تحت نظارت شرکت پیمانکاری «پرتو داچک» مشغول بکار بودند اما از زمانی که قرارداد پیمانکار با شرکت آب وفاضلاب خاتمه یافته است، بابت دریافت دستمزد تیر، مرداد وشهریور خود بلاتکلیف شده‌اند.

او با بیان اینکه شرکت پرتو داچک مدعی است فقط یک ماه حقوق تیر ماه را به کارگران بدهکار است افزود: همه ما به اندازه سه ماه مزد پرداخت نشده کارکردیم اما نه پیمانکارو نه آبفای اهواز هیچکدام مسئولیت پرداخت طلب مزدی تسویه نشده را را بر عهده نمی‌گیرند.

کارگران پیمانکاری آبفای اهواز همچنین در مورد معوقات بیمه‌ای خود گفتند؛ به غیر از مزد پرداخت نشده در سوابق بیمه تامین اجتماعی آن‌ها نیز مشکلاتی دیده می‌شود چنانچه بخشی از سوابق آنان به صورت نامنظم پرداخت شده است.

به گفته کارگران آبفای اهواز با وجود آنکه هنوز شرکت پیمانکاری پرتو داچک قرار داد خود را با شرکت آب و فاضلاب اهواز تمدید نکرده است اما آنها همچنان تحت عنوان موتورچی و پمپ چی آب به خدمات آب رسانی خود در سطح شهر اهواز مشغولند.

به نقل از کارگران گفته می‌شود که کارگران پیمانکاری اداره آبفای اهواز علاوه بر سه ماه طلب مزدی و ناقص بودن سوابق بیمه‌ای از بابت امنیت شغلی خود نیز نگران هستند.

به گفته آنان در شرایطی که همه مسئولان استانی و شهرستانی از مشکلات کارگران پیمانی آب وفاضلاب با خبرند اما هنوز بی‌تفاوتی‌ کارفرما در خصوص پرداخت مطالبات مزدی آن‌ها ادامه دارد.

کارگران اولین قربانیان مدیران ناکارآمد صنعت خودرو سازی

در حالی که کارگران این صنعت نهایتا ماهیانه یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان دریافتی دارند، حداقل و حداکثر حقوق مدیران خودروسازی بین ۵ تا ۱۶ میلیون تومان در ماه است. البته این رقم بدون احتساب مزایا و پاداش هایی است که مدیران به دلیل ناکارآمدی خود، به خود پرداخت می کنند. پرسش اساسی اینجاست که چرا به جای تعدیل نیروها و کسر حقوق مدیران بی لیاقت در خودروسازی، مستقیم به قطع حقوق و تعدیل کارگران روی می آورند؟

طی چند ماه گذشته و در پی انتقادات شدید به صنعت خودروسازی و مدیران شرکت های خودروساز، اتفاقات جالب توجه بسیاری رخ داده که هر یک از آنها مانند بسیاری از اتفاقات دیگری که در چند سال گذشته رخ داده است، در تقویم خودروسازی ایران برای همیشه ثبت و ضبط خواهد شد تا آیندگان در مورد آن قضاوت کنند.

به گزارش۴مهرتابناک، مدیران خودروسازی مانند همیشه در جریان انتقادات به هر بهانه و هر چوب خشکی متوصل شده اند تا از بار انتقادات بر دوش خود کم کنند، با فرار از زیر بار مسئولیت سوء مدیریت های چند دهه ای در صنعت خودرو و با فرافکنی و فرار به جلو، مشکلات فعلی خودروسازی را به گردن تورم و ارز و اقتصاد و مدیریت کشور و از سویی خشم مردمی نسبت به خود را کار ضد انقلاب و خائنین و واردکنندگان و … بیندازند.

اما این همه، ترفند های جدیدی از سوی مدیران خودروسازی نیست، بلکه راه کارهایی است که پیش از این نیز از سوی آنها تجربه شده و گاهی برای آنها پاسخگو نیز بوده است. آنچه به شکلی فاجعه بار در حال رخ دادن بوده و رویه ای جدید است که از سوی مجریان حامی خودروسازها پی گرفته شده، این است که اکنون کارگران، شرکت های خود را به عنوان سپر انسانی گرو گرفته اند.

هفته گذشته جریان حامی مدیران ناکارآمد صنعت خودروسازی، سعی کردند با فرستادن برخی افراد به عنوان کارگران خودروسازی به مقابل مجلس شورای اسلامی و پوشش رسانه ای این موضوع اینگونه القا کنند که تحریم مدیران ناکارآمد صنعت خودرو، منجر به فشار به کارگران شده است و کارگران خواهان پایان دادن به این کمپین ضد ملی! هستند.

این اولین اقدام حامیان مدیران ناکارآمد خودروسازی در راهی است که گویا انتهای آن به له و نابود کردن کارگران برای رسیدن به خواسته های مدیران خودروسازی ختم میشود. به تازگی خبر از آن رسیده است که خودروسازی ها در ادامه این مسیر در پی قطع حقوق و تعدیل نیروی انسانی خود هستند و با کاهش یا قطع حقوق کارگران در پی این سناریوی وحشتناک رفته اند تا با فشار مضاعف به کارگران این صنایع، به خواسته های خود برای پایان دادن به تحریم ها و دریافت مجوزهای حاکمیتی برای گران کردن خودرو، دست پیدا کنند.

نگاهی به وضعیت دریافتی کارگران و مدیران خودروسازی

این در حالی است که نخست به نظر آنچه باید در مورد حقوق و مزایا قطع شود، مربوط به مدیران نالایق و ناکارآمدی است که اکنون برای مدتهاست در جایگاه مدیریت صنایع خودروسازی قرار گرفته اند. در حالی که هیچ آمار رسمی از دریافتی مدیران ارشد این صنایع در ایران در دست نیست، گزارش های پراکنده حاکی از آن است که برخی مدیران این شرکت ها ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان در ماه دریافتی حقوق دارند.

در حالی که کارگران این صنعت نهایتا ماهیانه یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان دریافتی دارند، حداقل و حداکثر حقوق مدیران خودروسازی بین ۵ تا ۱۶ میلیون تومان در ماه است. البته این رقم بدون احتساب مزایا و پاداش هایی است که مدیران به دلیل ناکارآمدی خود، به خود پرداخت می کنند. پرسش اساسی اینجاست که چرا به جای تعدیل نیروها و کسر حقوق مدیران بی لیاقت در خودروسازی، مستقیم به قطع حقوق و تعدیل کارگران روی می آورند؟ و چرا مدیران این شرکت ها حاضر نیستند از بخشی از مزایا و پاداش های میلیونی خود در ماه برای جبران خسارات بار آمده از پی سوء مدیریت هایی که خود در صنعت خودرو به بار آورده اند، صرف نظر کنند؟!

پاسخ همه اینها البته روشن است. در جایی که برخی مدیران نالایق صنعت خودروی ایران برای دهه ها توان تولید یک خودروی در شأن ملت ایران را ندارند، بدیهی است برای از دست ندادن موقعیت و جایگاه خود حتی حاضر به قربانی کردن کارگران و سوء استفاده از وضعیت آنها به عنوان سپر انسانی برای خود باشند.

در جایی که برای این مدیران هیچ اهمیتی ندارد که سالیانه چند صد هزار نفر در حادثه های رانندگی جان خود را به دلیل عدم امنیت حداقلی خودروهای بی کیفیت داخلی و وارداتی از دست می دهند، طبیعتا برای ایشان هیچ اهمیتی ندارد که کارگران این صنایع که هیچ سندیکا و پشتیبانی قوی هم ندارند ، قربانی آمال و آرزوهای تجملی مدیران خودروسازی شوند و چه کسی بهتر از کارگران که با سپر شدن برای سوء مدیریت های خودروسازان، توجهات دولت و مجلس و حاکمیت را به خود جلب کنند.

باید در این مورد هشداری جدی داد. اکنون مدیران ناکارآمد خودروساز در پی فاجعه ای که در صنعت مادر خودروسازی رقم زده اند، گویا در پی یک فاجعه انسانی گام برمی دارند و قصد دارند با قربانی کردن کارگران در صنعت خودرو جایگاه محکم خود را همچنان حفظ کنند. باید در این مورد هم دولت و هم مجلس و هم افکار عمومی هشیار باشد و این پرسش اساسی مد نظر باشد که آیا مدیران خودروسازی حاضر به قطع حقوق و مزایای خود به جای کارگران هستند یا خیر؟!

بیش از۴برابرشدن جان باختگان حوادث کاری درخراسان شمالی طی ۵ماه اول سال جاری

طی ۵ماه اول سال جاری۱۳کارگردرخراسان شمالی بدلیل حوادث کاری جان باختند. این در حالیست که این تعداد در پنج ماه ابتدای سال گذشته تنها سه نفر بود.

به گزارش۴تارنمای پزشکی قانونی استان خراسان شمالی،مدیر کل پزشکی قانونی این استان ، دکتر بابک سلحشور، گفت:افزایش حوادث حین کار منجر به فوت قابل توجه است به طوریکه تا پایان مرداد ماه سال جاری،۱۳ مورد متوفی به علت حادثه حین کار به مراکز پزشکی قانونی ارجاع داده شده اند. این در حالیست که این تعداد در پنج ماه ابتدای سال گذشته تنها سه نفر بود.

مصدومیت شدید یک کارگرنوجوان بدلیل سقوط سنگ ۱٫۵ تنی بر روی پایش

امروز،سخنگوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران از سقوط یک سنگ یک و نیم تنی بر روی پای یک کارگر، در میدان هروی خیابان موسوی،جوان خبر داد.

به گزارش۴مهرایرنا،سید جلال ملکی عصر شنبه افزود:در یک پروژه ساختمانی بزرگ که شش طبقه منفی داشته در طبقه منهای پنج تعدادی از کارگران مشغول کار بوده که به یکباره یک سنگ بزرگ یک و نیم تنی از دیواره ساختمان جدا شده و به روی پای یک کارگر ۱۷ ساله ایرانی سقوط می کند.

ملکی ادامه داد: آتش نشانان با احتیاط کامل و با استفاده از تجهیزات لازم این سنگ سنگین را از روی پای این کارگر برمی دارند.

وی خاطرنشان کرد: این کارگر که از ناحیه پا دچار مصدومیت شده بود توسط عوامل اورژانس به مراکز درمانی منتقل و در ساعت ۱۶:۳۷ این عملیات به پایان رسید.

چهارم مهرماه۱۳۹۴

akhbarkargari2468@gmail.com

Meddelande 4 av 5

مطالبی دیگر از همین نویسنده
 
پربیننده ترین
 
 
 
 
   
 
 © 2017 تمام حقوق برای وبسایت اتحاد محفوظ است. info@etehad.se